من چه دارم که تو را درخور ؟.... هيچ ! من چه دارم که سزاوار تو ؟ ... هيچ ! چه اميد

 عبثي .... تو به اندازه تنهايي من خوشبختي ... من به اندازه زيبائي تو غمگينم ... تو چه داري ؟

 هيچ ! تو چه کم دار ي ؟ هيچ

بيم آن ندارم که روزي آسمان تورا از من بگيرد بيم آن دارم که روزي تو خود را از من بگيري

 بيم آن دارم که شب در وجود تو طوفان کند خورشيد مهر تو را پنهان کند درختي را که من در

 تو کاشته ام براندازد وبرگ هاي طلايي دوستي را بر خاک اندازد تو خود را از من مگير من

 در تو و با تو زاده شدم بگذار در تو و با تو بميرم

 پرپر نشـود بـر چه ديواري بنويسم که هرگز پاک نشود بـر چه آبـي بنويسم که هـرگز گل آلود

نشود وسرانجام بـر چه قلـبي بنويسم که هـرگز سـنگ نشود

نسیم سر گردان / یک رویای ناتمام

اونوقت میشنوی هست....هست...هست...